Je staat bovenaan die piste en hebt een plan gemaakt voor de afdeling, eh afdaling ⛷️

Iedereen lijkt te begrijpen wat er moet gebeuren, maar zodra jullie onderweg gaan merk je dat iedereen toch een eigen pad volgt.

In teams werkt dat vaak ook zo na een training. Iedereen knikt braaf bij de theorie en begrijpt het ‘waarom’, maar toch:
❌  Wordt het plan niet soepel uitgevoerd
❌  Worden kansen gemist
❌  Wordt dubbel werk gedaan

Niet expres, maar omdat interpretaties verschillen.

Ook deze week op de piste zie ik soms het gevoel van machteloosheid en frustratie. Net als de laatste persoon weer aansluit bij de groep gaan ze alweer verder, terwijl die laatste een korte pauze het meest nodig had… De groep komt vooruit, maar het loopt stroef.

Op het werk kan een visualisatie dat veranderen:
✅  Strategie wordt tastbaar
✅  Verantwoordelijkheden worden helder
✅  Gedrag wordt concreet en meetbaar

Niet als extraatje. Maar als het verschil tussen falen en écht resultaat boeken.

Wanneer voel jij als teamleider, afdelingshoofd of manager die frustratie het meest?